Ho Matena Roso Helĉiela

Ho, matena roso helĉiela,
Tiel stelĝardeno floreganta,
Tuŝu miajn lipojn dolĉtrinkante
Kiel amkareso vinkisita.

Jen belkantas reĝa najtingalo
Kies molsonanta melodio
Ekbriligas vin el ĉiel' dia
Sub la sunstelbrila taglumaĵo.

Tiel eleganta rozdolĉeco,
Tiel purlarmema vidindaĵo,
Feliĉegplorante, ĉi-sidante
Sur petaloj de l' floretarejo.

Kaj finfine, ho ros' de l' mateno,
Malaperos vi kun tia tago,
Sed pli-poste, per resunleviĝo,
Vi revenos tie ĉi en floro.

(Oh, heavenly bright morning dew,
Such a greatly flourishing garden of stars,
Touch my lips as one who drinks sweetly
As a wine-kissed carress of love.

Behold a royal nightingale singing beautifully
Whose soft-sounding melody
Makes you suddenly bright from the divine sky
Beneath the bright, sun-starry lantern of day.

Such an elegant sweetness as a rose,
Such a pure-tearing thing worthy to be seen,
Elatedly crying, sitting near
On petals in the forrest-place of florettes.

And finally, o dew of the morning,
You will disappear with such a day,
But later after, by the rising of the sun once more,
You will return here upon a flower.)

30/05/2006